Anna í Hlíð

Ég fór að smala kindum hér
eitt kvöldið fram í dal
og kominn var ég lengst
inn í bláan fjallasal.
Þá ungri mætti’ ég blómarós,
með augun djúp og blíð
og er ég spyr að nafni,
hún ansar: “Anna’ í Hlíð.”

     Anna í Hlíð,
     Anna í Hlíð,
     með augun blá, svo yndisfríð,
     af ástarþrá ég kvalir líð.
     Anna í Hlíð,
     Anna í Hlíð,
     nei engin er eins fríð
     og hún Anna mín í Hlíð.

Ég örmum vafði Önnu,
svo hún andann varla dró,
mig ástin var að kæfa
og ákaft hjartað sló.
Svo kyssti’ ég hennar mjúka munn
og augun djúp og blíð
og mælti milli kossa:
“Ó, Anna mín í Hlíð.”

     Anna í Hlíð,
     Anna í Hlíð,
     ég elska mun þig alla tíð
     og örmum vefja ár og síð.
     Anna í Hlíð,
     Anna í Hlíð,
     þú ert svo ung og fríð,
     elsku Anna mín í Hlíð.

Á Guitarparty: opna með hljómum