Týnda kynslóðin

( fyrir upphaflega tóntegund í Bm)

Pabbi minn kallakókið sýpur
hann er með eyrnalokk og strípur
og er að fara á ball, hann er að fara á ball.

Mamma beyglar alltaf munninn
þegar hún maskarar augun
og er að fara á ball, hún er að fara á ball.

     Blandaðu mér í glas segir hún
     út um neðra munnvikið.
     Ekki mikið kók, ekki mikinn ís,
     réttu mér kveikjarann.
     Barnapían er með blásið hár
     og pabbi yngist upp um
     átján ár á nóinu.
     Drífðu þig nú svo við missum
     ekki af Gunnari og sjóinu.

Pabbi minn setur Stones á fóninn
fæst ekki um gömlu partýtjónin,
hann er að fara á ball, hann er að fara á ball.

Nú skal honkí tonkið spilað
þó svo að mónóið sé bilað,
hann er að fara á ball, hann er að fara á ball.

     Manstu eftir Jan og Kjell,
     segir hann eftir gítarsólóið.
     Manstu eftir John,
     manstu eftir Paul,
     réttu mér albúmið.
     Þá var pabbi sko með heví hár
     en síðan hafa liðið
     hundrað ár á nóinu.
     Drífðu þig nú svo við
     missum ekki af matnum og sjóinu

Það er alltaf sama stressið
sú gamla er enn að víkka dressið
og er að fara á ball, hún er að fara á ball.

Mamma beyglar alltaf munninn
Þegar hún maskarar augun
og er að fara á ball, hún er að fara á ball.

     Blandaðu mér í glas segir hún
     út um neðra munnvikið.
     Ekki mikið kók, ekki mikinn ís,
     réttu mér kveikjarann.
     Barnapían er með blásið hár
     og pabbi yngist upp um
     átján ár á nóinu.
     Hringdu á bíl svo við missum
     ekki af borðinu og sjóinu.

Mamma beyglar alltaf munninn
Mamma beyglar alltaf munninn
Mamma beyglar alltaf munninn
Hún er að fara á ball, hún er að fara á ball.

Á Guitarparty: opna með hljómum